Մեկնարկեց Հայաստանի վնասվածքաբանների և օրթոպեդների միջազգային VI համագումարը

Մայիսի 22-ին մեկնարկեց Հայաստանի վնասվածքաբանների և օրթոպեդների միջազգային VI համագումարը: Բժշկության ոլորտում մասշտաբային այս իրադարձույթյանը մասնակցելու էին եկել պատվիրակություններ ԱՄՆ-ից, Գերմանիայից, Մոլոդովայից, Վրաստանից, Ռուսաստանից և այլ երկրներից:

Համագումարի մասնակիցներին ողջունեց առողջապահության նախարար Արմեն Մուրադյանը. «Այսպիսի մասնագետների մասնակցությունն անգամ վկայում է, որ բավականաչափ արդյունավետ համագումար է լինելու: Մեր մասնագետներն` ի դեմս Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոնի, լուրջ հաղջողություններ են արձանագրել: Այս համագումարը կնպաստի տարբեր երկրների առաջատար կլինիցիստների հետ գործնական և գիտական կապերի ամրապնդմանը»:

Նախարարն իր խորին երախտագիտությունը հայտնեց Հայաստանի վնասվածքաբանների և օրթոպեդների ասոցիացիայի նախագահ, պրոֆեսոր Վաչագան Այվազյանին: Վերջինիս իր երախտիքի խոսքերը հայտնեց նաև ԵՊԲՀ ռեկտոր Միքայել Նարիմանյանը: Նա նշեց, որ վնասվածքաբանությունն ու օրթոպեդիան բժշկության այն ճյուղերն են, որոնք Հայաստանում անընդհատ ու հաստատուն քայլերով զարգանում են:

Հայաստանում վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի իրավիճակի մասին զրուցեցինք Վնասվածքաբանության և օրոպեդիայի գիտական կենտրոնի տնօրեն, համագումարի նախագահ, պրոֆեսոր Վաչագան Այվազյանի հետ:

–   Պարոն Այվազյան, մեկնարկեց միջազգային VI համագումարը: Ի՞նչ պատմություն ունի այս նախաձեռնությունը, ո՞րն է նպատակը:

–   Վնասվածքաբանների և օրթոպեդների ասոցիացիայի, ՀՀ ԱՆ Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոնի շնորհիվ, Հայաստանի Հանրապետության կազմավորման օրվանից, 4 տարին մեկ անգամ կազմակերպվում է վնասվածքաբանների-օրթոպեդների համագումարը: Նպատակը հենաշարժողական համակարգի ախտահարումների ախտորոշման և բուժման նորագույն ձեռքբերումների, կլինիկական պրակտիկայում դրանց ներդրման հետ ծանոթացնելն է, ինչպես նաև՝ պացիենտների բուժման մակարդակի և արդյունավետության բարձրացման համար կրթական ծրագրերի կազմակերպումը:

–   Ովքե՞ր են մասնակցում համագումարին:

–   Գիտաժողովին մասնակցում են ո՛չ միայն վնասվածքաբաններն ու օրթոպեդները, այլև անոթային վիրաբույժները, անեսթեզիոլոգներն ու առաջնային օղակի մասնագետները, ինչը հնարավորություն կտա քննարկելու և մշակելու բուժման միասնական առավել արդյունավետ մոտեցումներ ու սխեմաներ: Համագումարի աշխատանքներին մասնակցում են հայտնի օրթոպեդ-վնասվածքաբաններ, մասնավորապես՝ ԱՄՆ-ի Ծնկահոդի խնդիրների ընկերության նախագահ, դոկտոր Ռասսել Վինդզորը, Մոսկվայի գլխավոր օրթոպեդ-վնասվածքաբան Նիկոլայ Զագորոդնին, Էդվարդ Ռոդրիգեսը՝ Հարվարդի բժշկական դպրոցից, Ֆրիդուն Կերշմբաուերը՝ Համբուրգից, Մաքս Այեբին՝ Շվեյցարիայի Բեռնի համալսարանից և այլք: Համագումարից դուրս նաև հնարավորություն կտրվի օտարերկրյա մասնակիցներին ծանոթանալ մեր քաղաքի ու մշակույթի հետ:

–   Հայկական օրթոպեդիա. ի՞նչ մակարդակի վրա է այն, ի՞նչ խնդիրներ կան:

–   Հայկական օրթոպեդիան բավականին զարգացած է, սակայն միշտ սովորելու տեղ կա, միշտ գիտելիքի փոխանակման անհրաժեշտություն կա: Այո՛, տեխնիկապես մենք զիջում ենք միջազգային չափանիշներին, բայց դրա պակասը փորձում ենք լրացնել լավ պատրաստված մասնագետներով: Այսօր մեզ մոտ կատարվում են այնպիսի միջամտություններ և այնպիսի մակարդակի վրա, ինչպես եվրոպական երկրներում:

–   Ի՞նչ ձեռքբերումներ ունենք այս ոլորտում:

–   Դեռ 1976-ին ոսկրային մատրիցան առաջին անգամ այստեղ է օգտագործվել մարդկանց բուժման գործընթացում: Այժմ, մի փոքր ավելի մշակված, լայնորեն կիրառվում է ամբողջ աշխարհում: Մեզ համար մեծ հպարտություն է, երբ միջազգային ասպարեզներում շեշտում են, որ այն մշակված է Հայաստանում:

–   Իսկ որո՞նք են ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող հարցերը:

–   Ֆինանսավորումն է մեր խնդիրը: Առանց պետական աջակցության ոչ մի հիվանդանոց ի վիճակի չէ այսօր գոյատևելու: Ի տարբերություն զարգացած երկրների, որտեղ հասարակությունը վճարունակ է, մեր հասարակությունը վճարունակ չէ և գոյատևել կարելի է միայն ֆինանսավորման կամ բժշկական ապահովագրության օգնությամբ:

ԱՄՆ-ի Ծնկահոդի խնդիրների ընկերության նախագահ, դոկտոր Ռասսել Վինդզորն.

–   Դոկտոր Վինդզորն, առաջին անգամ եք Հայաստանում, ի՞նչ տպավորություններ, գուցե՝ ակնկալիքներ ունեք:

–   Սա իմ առաջին այցն է Հայաստան, բավականին տպավորված եմ: Հետաքրքիր է` ես մեծացել եմ Ֆիլադելֆիայում, որտեղ իմ հարևանները հայեր էին: Այսօր ես ինքս եմ տեսնում Հայաստանը: Շատ մասնագետների ճանաչում եմ Զալցբուրգի ծրագրից, հաճելի է նրանց կրկին տեսնել:

–   Որո՞նք են այս ոլորտում զարգացման ուղղությունները:

–   Այս ոլորտին առնչվող աննկարագրելի զարգացումներ են կատարվում աշխարհում, մասնավորապես` կապված ֆիքսացիոն նոր սարքավորումների ներմուծման հետ: Ծնկահոդի ցավերի դեպքում հնարավոր է իրականացնել փոխպատվաստում` տեղադրելով իմպլանտ մակերես, որն ազատում է հիվանդին ցավերից և երկար ժամանակ ծառայում է որպես հոդ: Խնդիրն այն է, որ արթրիտով հիվանդների կարիքները հոգալը շատ դժվար է: Բազմաթիվ հետազոտություններ ցույց են տվել, որ հիվանդների մոտ ոսկրերի փոխարինումն ապահովում է նաև ծախսերի արդյունավետությունը: Հիվանդը կարիք չի ունենում երկարատև և հերթական վիրաբուժական միջամտությունների, ինչն արդյունավետ է թե՛ հիվանդի համար, թե՛ պետության, որը ստիպված չի լինի շարունակաբար գումար տրամադրել տարբեր հաջորդիվ միջամտությունների համար:

Վնասվածքաբան-օրթոպեդների ռուսական ասոցիացիայի կառավարման անդամ Վահրամ Աղաջանյան.

–   Դոկտոր Աղաջանյան, ի՞նչ խնդիրներ ունի վնասվածքաբանության ոլորտն ամբողջ աշխարհում:

–   Վնասվածքաբանույթունը և օրթոպեդիան ամենահին մասնագիտություններից են: Գերակա խնդիրն այսօր ամբողջ աշխարհում «ճանապարհային վնասվածքաբանությունն» է: Մեքենաներն աննկարագրելի արագությամբ շատանում են, վարորդներն ու ուղևորները շատ ավելի հաճախ են դառնում ավտոճանապարհային պատահարի մասնակից, ինչի պատճառով էլ շատ հաճախ ծանր վնասվածքներ են ստանում: Մեր ուսումնասիրության կիզակետում են պոլիտրավմաները, որոնց հետևանքով շատ հաճախ դեպքերն ավարտվում են մահով: Պոլիտրավմաներով մարդկանց կյանքը փրկելը վնասվածքաբանության ամենօրյա խնդիրներից է:

–   Ի՞նչ ձեռքբերումներ կան վնասվածքաբանության ոլորտում:

–   Ձեռքբերումները կարելի է քննարկել միայն հաշմանդամությունից փրկելու, կյանքը պահպանելու տեսանկյունից: Այն կենտրոնում, որտեղ ես աշխատում եմ, մահացությունների թիվը, արդյունավետ աշխատանքի գնահատականը համապատասխանում է միջազգային պահանջներին: Ախտորոշման հարցում զարգացումներ պարբերաբար լինում են` կապված տեխնոլոգիայի հետ, միայն թե բուժման մեջ քիչ բան կարող է փոխվել:

–   Ի՞նչ ակնկալիքներ ունեք համագումարից:

–   Առաջին հերթին ուրախ եմ հանդիպելու իմ ընկերներին, գործընկերներին: Սա փորձի փոխանակման յուրօրինակ հարթակ է, որի շնորհիվ ամրանում են նաև մասնագիտական կապերը: Անշուշտ, վերջնական արդյունքն ուղղված է պացիենտին: Հատկապես բժշկի համար գիտելիքները երբեք բավարար չեն, միշտ պետք է կատարելագործվել:

–   Հայ մասնագետները մրցունա՞կ են միջազգային ասպարեզում:

–   Հայկական բժշկությունը պատմականորեն միշտ էլ առաջատար է եղել: Ես այսօր էլ գիտեմ շատ մասնագետների, ովքեր աշխատում են համաշխարհային մակարդակով: Կարծում եմ, որ խնդիրներն այստեղ կարող են կապված լինել ոչ թե բժիշկների մասնագիտական որակի, այլ ոլորտի ֆինանսավորման հետ: Ի վերջո, ո՛չ մի երկրում այս ոլորտը կատարյալ վիճակում չէ: Այստեղ անընդհատ ջանքեր ու ներդրումներ են պետք:

2014թ. կազմակերպվող հերթական ՀՀ վնասվածքաբանների-օրթոպեդների միջազգային VI համագումարը նախատեսում է լիագումար նիստերի անցկացում 3 օրերի ընթացքում` 22-25-ը: Համագումարի շրջանակներում գործում է նաև նոր տեխնոլոգիաների, դեղերի, բժշկական տեխնիկայի և սարքավորումների ցուցահանդես:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ